دریای پارس از دیر باز تا کنون در زمره قدیمیترین راهای دریایی جهان و مرز میانه اسیا و اروپا بوده است که به استناد شواهد و مستندات مندرج از یک سو تا مرز چین و از سویی تا به کناره دریای سرخ امتداد داشته است .گویند که پس از کاهش راه زمینی ابریشم و کنترل شدید مرزی ان بازرگانان و دریانوردان به سوی دریا روانه گشتند و خلیج بنگال و دریای پارس و .... بیش از پیش در دیدگان قرار گرفت چرا که با نا امن شدن ان جاده بدبینی انان نسبت به چادر نشینان حاشیه راه افزایش پیدا نمود و جتر حمایت بر سر دریانوردان قرار گرفت به جهت حمل ابریشم و اهن و مروارید ،نیارخوس سردار اسکندر نخستین اروپایی بود که از صید مروارید در دریای پارس گزارش داد ، به استناد و اعتبار سالنامه های چین در عصر پادشاهی سلسله هان ،تجارت چین انچنان گسترش یافت که شناورهای این کشور از بندر بزرگ کانتون به حرکت امده و به سوی غرب ره میسپردند . رومیها نیز از راه دریایی ابریشم بدین منظور استفاده مینمودند تا به چین رسند و باز گردند. جغرافیای این دریا انچنان از اهمیت برخوردار بود که در ارتباط با نقش ان پرپلیوس شرح مفصلی را در کتاب خود اورده است.
در کنار راه دریایی ابریشم راه دیگری نیز رخ نمود که به تدریج راه دریایی ادویه نام گرفت . به ان دور کمی بیش از بیش جلوتر به ۱۵۰۰ پس از میلاد ، کالاهای پر ارزش ان دوران جون ابریشم چینی ادویه و سنگهای قیمتی از مناطق مختلف اسیا به اروپا حمل میگشت ،بدین علت در اروپا مشهور گشته بود که تمای این کالاها از کشور مشهوری جون هندوستان که در اسیا واقع است بدان سوی روان است و انان را بر ان شد که راه دریای دیگری بدانجا بگشایند چرا که جون این راه هر دو از خاور میانه گذشته و به سواحل شرقی مدیترانه میرسید و جون ان منطقه در قلمرو دریانوردان ونیز بود اجازه دخالت به دیگران نمیداده و استفاده حمل و فروش انان را انحصاری نموده بودند و از جانبی دریای پارس نیز به نا امنی دچار گشته بود کشورهایی چون اسپانیا و پرتغال را بر انگیخت تا خود مستقیما راه بگشایند و در اثر این تلاشها بود تا کریستف کلمب در ۱۴۲۹ به قصد پیدا نمودن را دریایی هند امریکا را کشف نمود و واسکوداگاما ۶سال بعد افریقا را از جهت جنوب دور زد و عاقبت راه دریایی هند را کشف نمود .
