شبکه دوم سیما ، قسمت سوم از ارباب حلقه هارا پخش کرد به چند شب پیش و به باور من بیگانه با هنر هفتم ،ارباب حلقه ها جای تحسین بسیار داشت - اما خارج از جلوه های ویژه خیره کننده ان ، پیری سپید پوش با مرکبی سفید بر پرده تابناک بود مرکبی که بخشی از تمدن جهان را به خود اختصاص داده و شعف انکه به خاطرمان اورد اسطوره های ایران زمین و هویت باستانی این سرزمین را، به یاد اورد رخش رستم را ،به یاد ا ورد شبرنگ بهزاد را ،به یاد اورد شبدیز خسرو پرویز را که گویا نعلش را با میخ طلا میکوفتند ،به یاد اورد گلگون مادیان شیرین را ،اسب بی سوار اسفندیار را ، اسب نادر را، ذوالجناح مرکب حسین امام سوم شیعیان و براق و دولدول.....*
شوش---کتیبه داریوش: اهورا مزدا خدای بزرگی است ،او مرا افرید و این سرزمین را که دارای مردمان و اسبان نیکو است ...............
کمتر عرصه ای از فرهنگ این سرزمین را میتوان یافت که با اسب مرتبط نباشد ،از کهن تریم ایام تا تحولات دو سده اخیر ، از ان دوره که ابتدا شکار میشد و سپس به جرگه دامها اضافه گشت و انگاه به میادین کارزار ره یافت و به جا به جا کردن اقوام پرداخت . اسب در اغاز در نزد ایرانیان مقدس نمودار بزرگی شناخته میشد دوست و غمگسار شاهزادگان و مظهر صفات بر گزیده انسانی نمودار قدرت و بزرکی ،با شکوهترین اتشکده زرتشتیان را اذر گشتسب نام نهادند که به معنی اتش اسب نر است .هرودوت مینویسد اسب مادی در دوران قدیم شهرت بسیار داشت و ایرانیان از پنج سالگی تا بیست سالگی سه چیز را به فرزندان خود میاموزند راست بنشین و راست بگو و راست بیانداز ، در جای دیگر اورده است که از مراسم کهن انان قربانی کردن اسبان در نزد خدایان بوده است یا هرودیانوس یونانی اورده است که پارتها اسب را فقط به هنگام پیکار نیاز ندارند بلکه از کودکی با انان بزرگ میشوند یا در جایی دگر اورده است که انان اسبهای خود را اخته میکنند تا انان را مهار کنند،پیتر مان در قسمتی دیگر اشاره دارد که اشوریها از بدو استقرار بر ایرانیان هجوم میاوردند تا اسبان انان را به چنگ اورند و اشارت بر هجرت اسبان ایرانی به اسیای صغیر و بین النهرین و عربستان و مصر دارد جنانجه پروفسور گوردون اشارت بر دیرینه ۱۶۰۰ ساله به پیش از میلاد در مصر دارد .
هرتل از دوره هخامنشی به فرمان کورش اشاره دارد که درباریان و سران قشون را بر پرورش اسبهای نیکو سفارش داده است و خود بهترین انان را وارد ایلخی خود مینمود ، شاید در این بین بد نباشد به ابداع بازی چوگان توسط ایرانیان اشاره نمود و گفتار هرودوت پیرامون ابداع میدان اسب دوانی به توسط ایرانیان .
به دوره صفویان میتوان به سواره نظام شاه عباس و اصطبل بزرگ وی اشاره نمود که گنچایش بسیار داشت ،مارکوپولو که قبل از ان دوران به ایران سفر نمود در سفرنامه خود اورده است که ایرانیان که بهترین اسبان را دارا میباشند که انان را به قیمتی گزاف در هندوستان میفروشند . تعدادی از بهترین اسبهای ایران نیز در دوره کریمخان زند عازم انگلستان گشتند شاید ذکر این نکته جالب باشد که اسب سفید ناپلئون بناپارت اسبی ایرانی و هدیه فتحعلی شاه قاجار بود در متون دینی نیز به تکرار نام اسب را به نیکویی میتوان یافت روایاتی در این باره نیز شهره اشت که :
پیامبر اسلام بهترین مکانها را پشت اسب دانسته است یا امام هشتم شیعیان اشارت بر این دارد که هر کس اسبی ببندد و انتظار کار ما را بکشد حق تعالی روزی او را رساند و بر وی مدد رساند . از دیگر روایات اینچنینی میتوان به بستن اسبی به انتظار امام دوازده شیعیان نیز اشاره نمود . در روایتی دیگر امده است که پیامبر اسلام دست تیمار کننده اسب را با دست صدقه دهنده در راه خدا یکسان دانسته است.
براق: اسب پیامبر مسلمین که میگویند در شب معراج با ان اسمان را در نوردید
دولدول: اسب امام اول شیعیان
Herodotur.the histories.B and Radick Penguin books-----Man makes himself-------ENC.Britanica--R.Grishman