قبل از اغاز ابتدا بد نیاشد اگر بر روی چند لینکی که گذشته ام کلیک کنید تا بعد ادامه مبحث اکوتوریسم وشاخه شکار در آن را، پی بگیریم تصاویر مربوط به شش گونه آیبکس و قوچ وحشی در ایران است. قوچ کرمان   قوچ خزر   سرخ قوچ   قوچ اصفهان   قوچ ارمنستان  بز کوهی ایران -پاسنگ    قوچ البرز مرکزی اما توضیحی بدهکارم  پیشاپیش که عکسها از تروفه های تاکسیدرمی شده است  به جز دو عدد  واین انتخاب زان رو است که قرابتی با بحث این نامه داشته باشد وخرده بر من که جرا به زنده اش رجوع نکردم.. خو استم انگیزه را بازگویم ز این انتخاب. در نامه قبل به انجا رسیدیم که گروهی از متنفذین و علاقمندان شمار در سراسر جهان به دور یکدگر گرد امدند  و کلوپهایی قدرمند و بین المللی را تاسیس نمودند کلوپهایی همانند F-N-A-W-S یآ O-V-I-S  که خود بر امده از نگاه تیزبین کاوشگران و محققان سیاحان و بازدیدکنندگان موزه های ملی چون موزه ملی تاریخ طبیعی انگلستان ونگاه کاوشگر انان از ظرفیتهای زیستی سرزمینهای جهان هستند.کلوپهایی که بر روی گونه هایی از قوچ وحشی نقطه کانونی خود را یافته اند  و خارج از مبحث شکار موجبات باز شناسی گونه های دیگری از قوچ وحشی را فراهم نموده اند . شاید بد نباشد اشاره ای کنیم به کشور بی ثبات همسایه ،افغانستان که با این اوضاع نابسامان حمایت از قوچ اوریال افغانی را در برنامه زیست میطی خود قرار داده است و قیاسی کنیم انرا با شرایط اغازین پس از انقلاب در ایران که مردم سلاح دست به میان گونه های چهار پا رفته بودند و عاقبت اقای طالقانی را به رادیو کشیدند که مردم را به پرهیز از کشتار فرا خواند و امار پارک ملی بختگان را از ۱۵۴۰۰۰ راس به کمی کمتر از ۳۵۰ راس در اخرین امارگیری در سال ۱۳۷۶ تنزل دادند.. آخر تفاوت است میان شکارگری و شکارکشی ..بگذریم.در ادامه باید گفت که تولد کلوپهایی اینچنینی به گونه ای رستنی نبوده است بل که حاصل پشت سر نهادن دو مرحله کاشت و داشت است تا امروز که به بر داشت رسیده اند  و اینک هم مام طبیعت را تیمار میکنند و هم از قبلش بهره می برند.در جهان امروز شکارگرانی فرا مدرن  و فرامدرنی نه به ابزار بل که به واسطه نوع نگرشی خاص به مقوله طبیعت ومحیط زیست مانع از بین رفتن ذخایر ارزشمند می گردند و البته که سرمایه ها ملونی را نیز به کشورهای صاحب شکار وارد می نمایند ،به طور مثال سالانه شکارچیان بین المللی برای تصاحب جایزه بزرگ گرنداسلم و تصاحب انگشتری ظفر و فتح ،پراکندگی قوچهای وحشی را از آمریکا گرفته تا به اذربایجان و ارمنستان و چین و تبت رد زنی میکنند تا با شکار بیست نوع قوچ وحشی تروفه به کسب آن نائل آیند و البته که هدفشان بر پایی آتش  و کبابی به دور ان نیست  و بر ازدیاد و وحوش و حفظ و حراست نیز تکیه دارند..قیمت کالایی چون شکار را میزان عرضه و تقاضا تامین نماید همچون کالاهایی دیگر اما بر ایران این افسوس باقیست که از این خان نعمت بی بهره است خصوصا به ان هنگام که ظرفیتهای نخجیر داری نخجیر گری را به قدمت تشکیل سرزمینمان می بینیم  و با کشورهای همسایه به قیاس می نشینیم ..شکار نقشی غیر قابل انکار در جذب اکوتوریست ایفا می کند در هر شکل ان .اگر به شبکه ههای تلویزیونی نیز بنگریم به روشنی پیداست که از جانبی بر کاشت و داشت تکیه دارند و ازجانبی بر برداشت ،شاید مثالی از این دست را در ایران خوانندگانی که به تماشای برنامه ها ماهواره ای می نشینند به وضوح دیده باشند دو کانال مشهور یکی شکار و ماهیگیری و دیگری حیات وحش را نمایش می دهند وبیننده مخیر است به انتخاب، پس تا ان هنگام  که توسعه پایدار  با کاشت و داشت منطبق نگردد نمیتوان به انتظار ورود سرمایه به ایران بود .شکارچی فرامدرن را دیگر سخت می توان به ایران کشاند ،غالب شکارهای ایرانی را در کشورهای دیگر پرورش داده اند و اینک به مرحله برداشت رسیده اند و ثمرش را می چینند.اصل سوم از بیانیه کنفرانس محیط زیست و توسعه ریو اشاره دارد که حق توسعه چنان باید به کار برده شود که نیازهای توسعه و زیست کره نسل آتی را بر آورده سازد .باشد تا شکار کیفی جایگزین شکار کمی گردد.....ادامه دارد....