به آن هنگام که کشتی نوح در آن طوفان مهیب گرفتار آمده بود نوح بر آن شد تا خود و سفینه نشینان را بر ساحلی فرود آورد ،زین رو کلاغی را به جستجوی خشکی روانه کرد .کلاغ ساحل را یافت و بر ساحل بر نعش مرداری نشست و مشغول به خوردن لاشه متعفن گردید،خبر به نوح رسید و مقرر کرد که کلاغ ازان پس مردار خوار باشد . این بار نوح کبوتری را به جستجوی خشکی روانه کرد .کبوتر ساعتها بر آسمان بود تا عاقبت به دیدن ساحلی دور دست بر آن فرود آمد . به هنگاه ی فرود به نیمی از پای کبوتر در آب بود ، آبی که آب عذاب نام داشت و بسیار گرم . زین رو کبوتر مجددا به هوا بر خواست و بر شاح درخت زیتونی که در آن آب ریشه داشت بنشست ، از شاخ درخت زیتون ساقه کوچکی به منقار گرفت و به سوی کشتی نوح باز گشت و چون رهنمایی کشتی نوح را به سوی آن ساحل رهنمون گشت . از آن تاریخ کبوتر پیام آور آرامش و نماد صلح نام گرفت . البته صلح دارای نمادهای متفاوتی است به طور مثال درنا و خصوصا درنای سفید در میان اثارر و هنرهای دستی مردمان شرق آسیا از جایگاه ویژه ای بر خوردار است آنرا سمبل صلح و آرامش می دانند . شاید مشهورترین حماسه درنا دخترک ۱۱ ساله ژاپنی ، ساداکو ساداکی باشد .ساداکو به واسطه قرار گرفتن در برابر تشعشعات اتمی در بمباران اتمی امریکا در هیروشیما به تاریخ ۶ آگوست ۱۹۴۵ به سرطان خون مبتلا گشت .ساداکو شنیده بود که اگر هزار درنای سپید کاغذی درست کند می تواند یک آرزو کند تا بر آورده شود ، از این رو ساداکو به تنهایی و با دست تنها شروع به ساخت هزار درنای سپید کاغذی می کند تا بتواند آرزو کند تا سلامتی خویش را باز یابد، اما سرطان خون ساداکو را امان نداد و عاقبت در ۲۵اکتبر ۱۹۵۵در کنار هزار درنای دست سازش جان سپرد و به این ترتیب ساداکو سازاکی برای همیشه جاودانه شد و دولت ژاپن بنیادی را با این نام به یاد ساداکو ساداکی و هزار درنای کاغذی سپیدش بنا نهاد.
اما کبوتر آنچنان است که نیاز به معرفی ندارد . روزانه گونه های مختلف آن را می بینیم و بسیاری از گونه ها و زیر گونه ها در آشیانه ی مان آشیان دارند.با بالهایی سر گرد با زوایای تیز و سری کوچک که چون جغد نمی توان نر و ماده ی شان را به آسانی تشخیص داد که هم شکلند . و بر روی زمین یا ارتفاعات و درزها شکافها و دالانها لانه دارند . بر اساس شهادت شاهدی چون تاریخ ، به ۳ هزار سال پیش از میلاد در مصر پرنده ای دست آموز بوده است و در بازی های المپیک به بازی می گرفتندش و نام قهرمانان بازیها را به پایش میبستند و به سوی کشورش روانه می کردند. علی گلشن در مقاله ای به استفاده کورش از کبوتران نامه بر اشاره می کند و به ژول سزرار و فتح فرانسه امروزی و استفاده از کبوتران نامه بر و به اکبر شاه گورکانی و سرای پر کبوتر او و اشتیاق ملک شاه سلجوقی به گونه های جانوری و من جمله کبوتر و پنجمین سلاله مصر باستان که نام کبوتر را گرامی می داشت .علی گلشن در همان مقاله به عشقبازان قدیم ایران اشارت می کند و مبداء پیدایش کبوتر بازی در ایران نوین را به دوران سلطنت ناصر الدین شاه می داند و به بر پایی نخستین مسابقه کبوتر پرانی در آن دوران و رجالی چون رحمان خان توتونی و و دربار قاجاریه و معیر الممالک و دوستعلی خان معیر الممالک که هزاران گونه را در سرای خویش گرد اورده بود و دیگرانی چون شاهزاده حاج نصرالله و میرزا آقا سلطان و دیگر عشقبازان و نقش بازان.
در ایران گونه هایی از کبوتران چون: کبوتر جنگلی - فاخته - قمری - یا کریم- کبوتر چاهی - فاخته خاوری- قمری خاوری و .... می زیند . در ایران ارزش کبوتر را کبوتر بازان یا در اصطلاح عشقبازان تایین می نماین و اساس ارزش گذاری را بر مبنای رنگ پرها . قدرت پرواز . بزرگی یا کوچک بودن سر ، آرایش بالها و تداوم پرواز قرار می دهند. اما این باورها منحصر به عشقبازان نمی گردد به طور مثال در باورهای مردمی یا کریم گونه ای است که مداوما در حال ذکر گفتن می باشد و مکررا می گوید که بچه ام تب کرده ...بچه ام تب کرده .... یا در امام زاده ها و امکنه مقدس گونه هایی از کبوتران یافت می شوند که زوار انان را نمی گیرند و دام از برشان نمی نهند و کشتن آنان را حرام می دانند،چرا که بر این باورند، نباید خون هیچ جانداری در مکان مقدس ریخته شود و از برای نذر و نیاز، آب و دانه ی شان را نیز تامین می نمایند . از این رو این گروه از کبوران را کبوتر حرم می نامند و گروهی دیگر از انان را که غالبا در مامن دراویش سکنی دارند را یاهو نام گذاشته اند ......ادامه دارد