سوکان که انرا سکان نیز مینامند وسیله ای است که که تعیین و تغییر جهت و سمت و سوی کشتی را بر دوش دارد، دریانوردان ایرانی اولین مخترع چرخ کشتی یا سوکان بودند و فردی را که این وظیفه به عهده داشت را سوکانی یا سوکاندار مینامیدند، پیش از ان دوران و در دوره ای که شناورهای دریایی فاقد سوکان بودند این وظیفه را دو ملاح با حائل نمودن دو پاروی بلند در انتهای کشتی بر عهده داشتند که با چرخانیدن ان به چپ یا راست جهت را تعیین مینمودند ، البته در واژگان عرب سکان را به معنی دم اورده اند ( دم کشتی) حال انکه معنی این واژه ربطی به ریشه ان (سکن) به معنی دم نداشته و سو به معنی جهت دهنده یا سمت و سوی دهنده است .
بر اساس نامه معاویه به عمر تنها ایرانیان بودند که از سوکان در کشتیهای خود استفاده مینمودند ، همچنین ادوارد توماس نیز این انتخاب را متعلق به ایرانیان میداند چنانکه سندباد نیز در کتاب ایشان دریانوردی ایرانی تبار معرفی گشته است . در ان زمان سو کان را از نوعی تخته قطور چون ساج یا شاه میساختند که شباهت به لنگه در داشت ، اختراع سوکان تاثیری شگرف بر صنعت دریانوردی داشت و دریانوردان را از زحمت به حرکت در اوردن پاروهایی سنگین رهانید و افتخاری جهانی را برای این سرزمین به ارمغان اورد .
در تصویر بالا دیدگان دوستان را به انتهای شناور و رویت ۲پارو در انتهای انراجلب میکنم.
