چندی پیش و هم‌زمان با افتتاح نمایشگاه نقاشی‌های  رضا هدایت بنا داشتم این چند خط را بنویسم  و نشد تا به امروز که وقتی شد برای اشاره بر آن‌ چه در یکی از نقاشی‌های وی حواسم را به خود کشید . به یاد ندارم که در کجا خوانده بودم که بر مبنای افسانه‌ای از افسانه‌های آفرینش در جنوب شرفی آسیا ، آن هنگام که کار آفرینش جهان به پایان رسید خدا  تاپیر را به عنوان آخرین مخلوق از ته‌مانده‌ی گِل‌ها آفرید. این ماند و ماند تا که چهره‌ای در میان یکی از نقاشی‌های رضا هدایت از دور آشنایی داد .تاپیر بود . حقیقتا نمی‌دانم رضا هدایت گوشه چشمی هم به این گونه و افسانه خلقتش داشته است یا که این برآمده ز قوه تخیل و ادراک وی بوده ! نمی‌دانم !خصوص آن‌که با نقاشی و سبک‌ها و فنونش نیز کاملا بیگانه‌ام ، اما ،بهانه‌ای که می‌تواند باشد تا چند خطی در باب "تاپیر" قلمی شود! زمانی باشد خواهم نوشت.